بياموزند، و به دوستان مجاهدشان پس از بازگشت تعليم دهند). «١»
***
همان مفسر بزرگ، شأن‌نزول ديگرى به اين مضمون نيز نقل كرده است:
گروهى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله، براى تبليغ اسلام به ميان قبائل باديه‌نشين رفتند، باديه‌نشينان مقدم آنها را گرامى داشتند، و به آنها نيكى كردند، ولى بعضى به آنها ايراد گرفتند:
چرا پيامبر صلى الله عليه و آله را رها كرديد و به سراغ ما آمديد، آنها از اين نظر ناراحت و افسرده شدند، و به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله بازگشتند، آيه نازل شد و برنامه تبليغى آنها را تصويب كرد و از آنها رفع نگرانى شد. «٢»
***
شأن‌نزول سومى نيز، در تفسير «تبيان» براى آيه فوق نقل شده، و آن اين كه:
باديه‌نشينان هنگامى كه مسلمان شدند، براى فرا گرفتن احكام اسلام، همگى به سوى «مدينه» حركت كردند، و اين سبب بالا رفتن قيمت اجناس و ارزاق، مشكلات و گرفتارى‌هاى ديگرى براى مسلمانان «مدينه» شد، آيه نازل گرديد و به آنها دستور داد: لازم نيست همگى شهر و ديار خود را خالى كنند، و براى فهم معارف اسلام به «مدينه» بيايند، بلكه كافى است گروهى اين عمل را انجام دهند. «٣»
تفسير:
جهاد با جهل و جهاد با دشمن
آيه فوق، كه با آيات گذشته در زمينه جهاد پيوند دارد، اشاره به واقعيتى