اين وظيفه همه مسلمانان در تمام قرون و اعصار است، كه رهبران خويش را، همچون جان خويش، بلكه بيشتر گرامى دارند، و در حفظ آنان بكوشند، و آنها را در برابر حوادث سخت تنها نگذارند؛ چرا كه خطر براى آنها، خطر براى امت است.
سپس به پاداش‌هاى مجاهدان، كه در برابر هر گونه مشكلى در راه جهاد نصيبشان مى‌شود، اشاره كرده و روى هفت قسمت از اين مشكلات و پاداشش، انگشت مى‌گذارد و مى‌فرمايد:
«اين به خاطر آن است كه، هيچ گونه تشنگى به آنها نمى‌رسد» «ذلِكَ بِأَنَّهُمْ لايُصيبُهُمْ ظَمَأٌ».
«و هيچ رنج و خستگى پيدا نمى‌كنند» «وَ لانَصَبٌ».
«و هيچ گرسنگى در راه خدا دامن آنها را نمى‌گيرد» «وَ لامَخْمَصَةٌ في‌ سَبيلِ اللَّهِ».
«و در هيچ نقطه خطرناك و ميدان پر مخاطره‌اى كه موجب خشم و ناراحتى كفار است، قرار نمى‌گيرند» «وَ لايَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغيظُ الْكُفَّارَ».
«و هيچ ضربه‌اى از دشمن بر آنها وارد نمى‌شود» «وَ لايَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا».
مگر اين كه در ارتباط با آن، عمل صالحى براى آنها ثبت مى‌شود» «إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ».
و مسلماً پاداش يك به يك آنها را، از خداوند بزرگ دريافت خواهند داشت؛ زيرا خدا پاداش نيكوكاران را هيچ گاه ضايع نمى‌كند» «إِنَّ اللَّهَ لايُضيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنينَ».
***
«همچنين هيچ مال كم يا زيادى را در مسير جهاد، انفاق نمى‌كنند»