تعبير ديگر: اين آيه دليل بر حجيت اجماع مؤمنين، و عدم خطاى مجموع امت است». «١»
به اين ترتيب، «فخر رازى» نيمى از راه را به خوبى پيموده، اما در نيمه دوم گرفتار اشتباه شده است، اگر او به يك نكته كه در متن آيه است توجه مى‌كرد، نيمه دوم راه را نيز به طور صحيح مى‌پيمود، و آن اين كه:
اگر منظور از صادقان مجموع امت باشد، خود اين گروه كه مأمور همراهى صادقان شده‌اند نيز جزء آن مجموع‌اند، و در واقع همراه، جزئى از پيشوا مى‌شود، و اتحاد تابع و متبوع خواهد شد، در حالى كه ظاهر آيه اين است: پيروان از پيشوايان، و تابعان از متبوعان جدا هستند (دقت كنيد).
نتيجه اين كه: آيه فوق، از آياتى است، كه دلالت بر وجود معصوم در هر عصر و زمان مى‌كند.
***
٢- «صادِقِين» جمع است
تنها سؤالى كه باقى مى‌ماند اين است كه: «صادِقِين» جمع است، و بنابراين بايد در هر عصرى معصومان متعدد باشند.
پاسخ اين سؤال نيز روشن است، و آن اين كه: مخاطب تنها اهل يك عصر نيستند، بلكه آيه تمام اعصار و قرون را مخاطب ساخته، و مسلّم است مجموع مخاطبين همه اعصار، با جمعى از صادقين خواهند بود.
و به تعبير ديگر: چون در هر عصرى معصومى وجود دارد، هنگامى كه همه قرون و اعصار را مورد توجه قرار دهيم، سخن از جمع معصومان به ميان خواهد آمد، نه از يك فرد.