تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٧
پيامبر صلى الله عليه و آله هدفى نداشتند، به عنوان صادقان معرفى شدهاند.
از مجموع اين آيات نتيجه مىگيريم: «صادِقِين» آنهائى هستند كه، تعهدات خود را در برابر ايمان به پروردگار به خوبى انجام مىدهند، نه ترديدى به خود راه مىدهند، نه عقبنشينى مىكنند و نه از انبوه مشكلات مىهراسند، بلكه با انواع فداكارىها، صدق ايمان خود را ثابت مىكنند.
شك نيست كه اين صفات مراتبى دارد.
بعضى ممكن است در قله آن قرار گرفته باشند، كه ما نام آنها را معصومان مىگذاريم.
و بعضى در مراحل پائينتر.
***
نكتهها:
١- آيا منظور از «صادِقِين»، تنها معصومانند؟
گر چه مفهوم «صادِقِين» همان گونه كه در بالا ذكر كرديم، مفهوم وسيعى است، ولى از روايات بسيارى استفاده مىشود كه: منظور از اين مفهوم در اينجا، تنها معصومين هستند.
«سليم بن قيس هلالى» چنين نقل مىكند: روزى امير مؤمنان عليه السلام با جمعى از مسلمانان گفتگو داشت، از جمله فرمود: شما را به خدا سوگند مىدهم، آيا مىدانيد: هنگامى كه خدا آيه «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقينَ» را نازل كرد و سلمان گفت: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله منظور از آن عام است يا خاص؟!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: مأمورين به اين دستور، همه مؤمنانند، و اما عنوان صادقين مخصوص برادرم على عليه السلام، و اوصياء بعد از او تا روز قيامت است؟