آيه شريفه «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً ...» «١»
در اين هنگام نازل شد، و مشهور اين است: كه اين در سال دوم هجرت بود، سپس مصارف زكات به طور دقيق، در آيه مورد بحث، كه آيه ٦٠ سوره «توبه» است بيان گرديد، و جاى تعجب نيست كه تشريع اخذ زكات، در آيه ١٠٣ باشد، و ذكر مصارف آن، كه مى‌گويند در سال نهم هجرت نازل شده، در آيه ٦٠؛ زيرا مى‌دانيم: آيات قرآن بر طبق تاريخ نزول جمع‌آورى نشده، بلكه به فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله هر كدام در مورد مناسب و لازم قرار داده شده است.
***
٤- منظور از «مُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُم» كيانند؟
آنچه از تعبير «الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ» فهميده مى‌شود آن است كه: يكى از مصارف زكات، كسانى هستند كه به خاطر ايجاد الفت و محبت، به آنها زكات داده مى‌شود.
ولى آيا منظور از آن، كفار و غير مسلمانانى است كه به خاطر استفاده از همكارى آنها در جهاد، از طريق كمك مالى تشويق مى‌شوند؟
يا مسلمانان ضعيف الايمان را نيز شامل مى‌گردد؟
همان گونه كه در مباحث فقهى گفته‌ايم: اين آيه، و همچنين پاره‌اى از روايات كه در اين زمينه وارد شده، مفهوم وسيعى دارند، و تمام كسانى را كه با تشويق مالى، از آنها به نفع اسلام و مسلمين جلب محبت مى‌شوند، در بر مى‌گيرند، و دليلى بر اختصاص آن به كفار نيست.
***