عنوان كمك به بيماران و معذوران، اين برنامه را عملى سازند.
سرانجام مسجد ساخته شد، و حتى مى‌گويند: جوانى آشنا به قرآن را از ميان مسلمانان به نام «مجمع بن حارثه» (يا مجمع بن جاريه) به امامت مسجد برگزيدند.
اما وحى الهى، پرده از روى كار آنها برداشت، و شايد اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله قبل از رفتن به «تبوك» دستور نداد، در مقابل آنها شدت عمل به خرج دهند، براى اين بوده كه هم وضع كار آنها روشن‌تر شود، و هم در سفر «تبوك» ناراحتى فكرى ديگرى از اين ناحيه نداشته باشد.
هر چه بود پيامبر صلى الله عليه و آله، نه تنها در آن مسجد نماز نگزارد، بلكه همان گونه كه گفتيم: بعضى از مسلمانان ( «مالك بن دخشم»، و «معنى بن عدى»، و «عامر بن سكر»، يا «عاصم بن عدىّ») را مأموريت داد، كه مسجد را بسوزانند، و ويران كنند، آنها چنين كردند.
نخست به وسيله آتش سقف مسجد را سوزاندند، و بعد ديوارها را ويران ساختند، و سرانجام محل آن را مركزى براى ريختن زباله‌ها قرار دادند. «١»
تفسير:
بتخانه‌اى در چهره مسجد!
در آيات گذشته، به وضع گروه‌هاى مختلفى از مخالفان اشاره شد، و در آيات مورد بحث، گروه ديگرى از آنها را معرفى مى‌كند، گروهى كه با يك نقشه ماهرانه حساب‌شده وارد ميدان شدند، ولى لطف الهى به يارى مسلمانان