١٤ سوره «واقعه» استفاده مى‌شود: «سابِقُون» و پيشگامان تعدا زيادى نبوده‌اند (وَ قَليلٌ مِنَ الآخِرينَ).
اما آنچه از نوشته‌هاى اهل تسنن در اين باره آمده اين است:
بعضى گفته‌اند: مراد از «سابقون الاولون»: الِّذِينَ صَلُّوا الْقِبْلَتَيْنِ: «كسانى هستند كه به سوى دو قبله نماز خوانده‌اند». «١»
بنابراين كسانى كه پس از تحول قبله، اسلام را پذيرفته‌اند «سابقون الاولون» نيستند.
«شعبى» گفته است: هُمْ أَهْلُ بَيْعَةِ الرِّضْوانِ وَ كانَتْ بِالْحُدَيْبِيَّةِ: «كسانى هستند كه در بيعت رضوان شركت داشتند كه در حديبيّه انجام شد». «٢»
و بعضى ديگر گفته‌اند: آنها كسانى هستند كه قبل از هجرت، اسلام را پذيرفته‌اند، و از انصار، اهل بيعت عقبه اولى‌، در سال يازدهم بعثت، كه طبق روايات، هفت نفر بودند و همچنين اهل بيعت عقبه ثانيه، در سال دوازدهم كه هفتاد مرد و دو زن بودند. «٣»- «٤»
اما از نظر نفرات، بيشترين عددى كه براى «سابقون الاولون» شمرده‌اند، همان است كه در كتاب «سِيَرُ أَعلام النُّبلاء» آمده است كه عبارتند از:
١- خديجة دختر خويلد ٢- على بن ابى طالب ٣- ابوبكر صديق ٤- زيد بن حارثة- ٥- عثمان ٦- زبير ٧- سعد بن ابى وقاص ٨- طلحة بن عبيداللّه ٩- عبد الرحمن بن عوف ١٠- ابو عبيده جراح ١١- ابو سلمة بن عبدالاسد ١٢- ارقم بن ابى ارقم ١٣- عثمان بن مظعون جمحى ١٤- عبيدة بن