تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩
نيست بلكه به معنى عربهاى باديهنشين است.
«أَجْدَر» از ماده «جدار» به معنى ديوار است، سپس به هر چيز مرتفع و شايسته اطلاق شده است، به همين جهت «أَجْدَر» معمولًا به معنى شايستهتر استعمال مىشود.
و در پايان آيه مىفرمايد: «خداوند دانا و حكيم است» «وَ اللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ».
يعنى: اگر درباره عربهاى باديهنشين چنين داورى مىكند، روى تناسب خاصى است كه محيط آنها، با اين گونه صفات دارد، و از روى علم و حكمت اين معنى را اعلام مىدارد.
***
و در آيه بعد، براى اين كه چنين توهمى پيدا نشود كه: همه اعراب باديهنشين، و يا همه باديهنشينان، داراى چنين صفاتى هستند، به دو گروه مختلف آنها اشاره مىكند.
نخست مىگويد: «گروهى از اين عربهاى باديهنشين، كسانى هستند كه بر اثر نفاق يا ضعف ايمان، هنگامى كه چيزى را در راه خدا انفاق كنند، آن را ضرر و زيان و غرامت محسوب مىدارند» «وَ مِنَ الأَعْرابِ مَنْ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ مَغْرَماً»، نه يك موفقيت و پيروزى و تجارت پر سود. «١»
و ديگر از صفات آنها اين است كه: «همواره در انتظار اين هستند، بلاها و مشكلات شما را احاطه كند، و تيرهروزى و ناكامى به سراغ شما بيايد» «وَ