روى نام «رحمان» تكيه شده، اشاره به اين كه چگونه ممكن است خداوندى را كه رحمت عامش همه را فرا گرفته، رها كنند و به سراغ بت‌هائى بروند كه مبدأ هيچ سود و زيانى نيستند.
***
نكته:
قوم پيامبر كيانند؟
در اين كه منظور از «قوم» در آيه «وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ» چه اشخاصى هستند؟ سه احتمال وجود دارد:
نخست مجموع امت اسلامى، و ديگر قوم عرب، و سوم قبيله قريش.
و از آنجا كه «قوم» در منطق قرآن در بسيارى از موارد، به امت‌هاى انبياء يا اقوام معاصر آنها اطلاق شده، به نظر مى‌رسد، در آيه فوق نيز همين معنى مورد نظر باشد.
بنابراين، قرآن مايه ذكر و آگاهى است براى همه امت اسلامى (طبق تفسير اول) و مايه افتخار و شرف است براى همه آنها (طبق تفسير دوم).
ولى در روايات متعددى كه از منابع اهل بيت عليهم السلام رسيده مى‌خوانيم كه ائمه معصومين عليهم السلام مى‌فرمودند: منظور از «قوم» در اين آيه، ما خاندان پيغمبريم. «١»
اما بعيد نيست كه اينها از قبيل بيان مصداق‌هاى روشن بوده باشد، خواه مفهوم قوم، مجموع امت اسلامى بوده باشد، و يا قوم عرب، و يا طائفه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، در هر صورت ائمه اهل بيت عليهم السلام از واضح‌ترين مصداق‌هاى آن محسوب مى‌شوند.
***