تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤
٦٣ وَ لَمَّا جاءَ عِيسى بِالْبَيِّناتِ قالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَ لِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
٦٤ إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
٦٥ فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ
ترجمه:
٦٣- و هنگامى كه عيسى دلائل روشن (براى آنها) آورد گفت: «من براى شما حكمت آوردهام، و آمدهام تا برخى از آنچه را كه در آن اختلاف داريد روشن كنم؛ پس تقواى الهى پيشه كنيد و از من اطاعت نمائيد.
٦٤- خداوند پروردگار من و پروردگار شماست؛ (تنها) او را پرستش كنيد كه راه راست همين است.
٦٥- ولى گروههائى از ميان آنها (درباره مسيح) اختلاف كردند (و بعضى او را خدا پنداشتند)؛ واى بر كسانى كه ستم كردند از عذاب روزى دردناك.
تفسير:
آنها كه درباره مسيح غلو كردند
در آيات گذشته، به گوشهاى از ويژگىهاى زندگى حضرت مسيح عليه السلام اشاره شد، و آيات مورد بحث آن را ادامه مىدهد، و مخصوصاً روى دعوت حضرت مسيح عليه السلام به توحيد خالص و نفى هر گونه شرك، تكيه مىكند.
نخست مىفرمايد: «هنگامى كه عيسى با در دست داشتن بينات (معجزات و