تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩
براى يك خانه محقر درهاى متعدد نمىگذارند، اين مخصوص قصرها و خانههاى مجلل است، و همچنين وجود تختهاى بسيار.
***
باز به اين هم اكتفا نكرده، مىافزايد: علاوه بر همه اينها «انواع زيورها براى آنها قرار مىداديم «وَ زُخْرُفاً». «١»
تا زندگى مادى و پر زرق و برقشان از هر نظر تكميل گردد، قصرهائى مجلل و چند اشكوبه با سقفهائى از نقره، و درها و تختهاى متعدد، و انواع وسائل زينتى، و هر گونه نقش و نگار آن چنان كه مطلوب و مقصود و معبود دنياپرستان است.
سپس مىافزايد: «ولى تمام اينها بهره زندگى دنياست و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهيزگاران است»! «وَ إِنْ كُلُّ ذلِكَ لَمَّا مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ».
«زُخْرف» در اصل به معنى هر گونه زينت و تجمل توأم با نقش و نگار است، و از آنجا كه يكى از مهمترين وسائل زينت، طلا است به آن هم «زخرف» گفته شده است، و اين كه به سخنان بيهوده «مزخرف» مىگويند به خاطر زرق و برقى است كه به آن مىدهند.
كوتاه سخن اين كه: اين سرمايههاى مادى و اين وسائل تجملاتى دنيا، به قدرى در پيشگاه پروردگار، بىارزش است كه مىبايست تنها نصيب افراد بىارزش همچون كفار و منكران حق باشد، و اگر مردم كمظرفيت و دنياطلب به