تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦
چگونه به او پاسخ بگويم»؟
در آن سال به زيارت خانه خدا مشرف شدم، و نزد امام صادق عليه السلام آمدم، و ماجرا را عرض كردم، فرمود: اين كلام ملحد خبيثى است، هنگامى كه بازگشتى از او بپرس، نام تو در «كوفه» چيست؟ مىگويد: فلان، بگو نام تو در «بصره» چيست؟ مىگويد: فلان، سپس بگو: پروردگار ما نيز همينگونه است در آسمان «اله»، و «معبود»، او است، و در زمين هم «اله» و «معبود» او است، و همچنين در درياها و در صحراها و در هر مكانى «اله» و «معبود» او است.
«هشام» مىگويد: هنگامى كه بازگشتم به سراغ «ابو شاكر» رفتم، و اين پاسخ را به او دادم، گفت: اين سخن از تو نيست اين را از حجاز آوردهاى»!. «١»
مفسر بزرگ «طبرسى» در مورد تكرار لفظ «اله» در آيه مورد بحث، دو علت ذكر كرده، يكى مسأله تأكيد بر الوهيت پروردگار در همه جا، و ديگر اشاره به اين كه او در آسمان «اله» است، لذا واجب است «فرشتگان آسمان» او را عبادت كنند، و در زمين «اله» است بنابراين واجب است «جن» و «انس» او را بپرستند. «٢»
پس او معبود فرشتگان و انسانها و همه موجودات در زمين و آسمانها است.
***