تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠
مىدهند، اما چون پايه اصلى دعوت آنها را در مقابل قوم ظالم و مجرم بيشتر بيم و انذار تشكيل مىدهد، غالباً از آن سخن گفته شده است.
***
نزول دفعى و نزول تدريجى قرآن
١- مىدانيم قرآن در طى بيست و سه سال دوران نبوت پيامبر، نازل شده است، و از اين گذشته، محتواى قرآن محتوائى است كه ارتباط و پيوند با حوادث مختلف زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان در طول اين ٢٣ سال دارد، كه اگر از آن بريده شود، نامفهوم خواهد بود.
با اين حال چگونه قرآن به طور كامل در شب قدر نازل شده است؟
در پاسخ اين سؤال، بعضى نزول قرآن را به معنى آغاز نزول قرآن تفسير كردهاند، بنابراين مانعى ندارد كه آغاز آن در شب قدر باشد، و دنبال آن در طول ٢٣ سال.
ولى، چنان كه گفتيم اين تفسير با ظاهر آيه مورد بحث و آياتى ديگر از قرآن مجيد سازگار نيست.
براى يافتن پاسخ اين سؤال، بايد توجه داشت: از يكسو در آيه مىخوانيم «قرآن در ليله مباركه نازل شده است».
از سوى ديگر، در آيه ١٨٥ سوره «بقره» آمده: شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ: « (روزه در چند روز معدود) ماه رمضان است؛ ماهى كه قرآن، براى راهنمائى مردم در آن نازل شده است».
و از سوى سوم، در سوره «قدر» مىخوانيم: إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ: «ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل كرديم»!
از مجموع اين آيات، به خوبى استفاده مىشود: آن شب مباركى كه در آيه