خلاصه، تفاوت در ميان اين دو گروه در تمام شئون زندگى و مرگ و عالم برزخ و قيامت موجود است. «١»
***
آيه بعد، در حقيقت تفسير و تعليلى است براى آيه قبل، مى‌فرمايد: «خداوند آسمان‌ها و زمين را به حق آفريده است» «وَ خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ».
«و هدف آن است كه هر كس در برابر اعمالى كه انجام داده است، جزا داده شود، و به آنها ظلم و ستمى نخواهد شد» «وَ لِتُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ».
سراسر عالم، نشان مى‌دهد كه آفريننده اين جهان، آن را بر محور حق قرار داده، و در همه جا حق و عدالت حاكم است.
با اين حال چگونه ممكن است مؤمنان صالح العمل، و مجرمان بى‌ايمان را يكسان قرار دهد، و اين امر به صورت استثنائى در قانون خلقت درآيد؟
طبيعى است، آنها كه هماهنگ با اين قانونِ حق و عدالت حركت مى‌كنند، بايد از بركات عالم هستى و الطاف الهى بهره‌مند شوند، و آنها كه بر ضد آن گام برمى‌دارند بايد طعمه آتش سوزان قهر و غضب خدا شوند، و عدالت همين را ايجاب مى‌كند.
و از اينجا روشن مى‌شود كه «عدالت» به معنى «مساوات و برابرى» نيست،