تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٦
٧- سرانجام، سوره را با بيان عظمت قرآن، همان گونه كه آغاز شده بود پايان مىدهد.
و از آنجا كه در آيه دهم اين سوره سخن از «دخان مبين» به ميان آمده، اين سوره، به عنوان سوره «دخان» نام گرفته است.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الدُخَّانِ لَيْلَة الْجُمُعَةِ وَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتاً فِى الْجَنَّةِ: «كسى كه سوره دخان را شب و روز جمعه بخواند خداوند خانهاى در بهشت براى او بنا مىكند». «١»
و هم از آن حضرت روايت شده: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الدُخَّانِ فِى لَيْلَةِ، أَصْبَحَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ سَبْعُونَ الْفَ مَلَكٍ: «كسى كه سوره دخان را در شبى بخواند صبح مىكند در حالى كه هفتاد هزار فرشته، براى او استغفار مىكنند». «٢»
در حديث ديگرى از «ابو حمزه ثمالى» از امام باقر عليه السلام چنين نقل شده: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الدُخَّانِ فِى فَرائِضِهِ وَ نَوافِلِهِ بَعَثَهُ اللَّهُ مِنَ الآمِنِيْنَ يَوْمَ الْقِيامَةِ، وَ اظَلَّهُ تَحْتَ ظِلِّ عَرْشِهِ، وَ حاسَبَهُ حِساباً يَسِيْراً، وَ اعْطى كِتابَهُ بِيَمِيْنِهِ: «كسى كه سوره دخان را در نمازهاى فريضه و نافله بخواند، خداوند او را در زمره كسانى كه روز قيامت در امنيت به سر مىبرند، مبعوث مىكند و او را در سايه عرشش قرار مىدهد، و حساب را بر او آسان مىگيرد و نامه اعمالش را به دست راستش مىدهد». «٣»
***