٢٠ وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ
ترجمه:
٢٠- آن روز كه كافران را بر آتش عرضه مى‌كنند (به آنها گفته مى‌شود:) از طيبات و لذائذ در زندگى دنياى خود استفاده كرديد و از آن بهره گرفتيد؛ اما امروز عذاب ذلت‌بار به خاطر استكبارى كه در زمين به ناحق كرديد و به خاطر گناهانى كه انجام مى‌داديد، جزاى شما خواهد بود!
تفسير:
زهد و ذخيره براى آخرت!
اين آيه، همچنان بحث آيات گذشته را پيرامون مجازات كافران و مجرمان ادامه مى‌دهد، و گوشه‌هائى از عذاب‌هاى جسمانى و روحانى آنها را بازگو كرده، مى‌فرمايد:
«آن روز كه كافران را به آتش دوزخ عرضه مى‌كنند، به آنها گفته مى‌شود: از «طيّبات» و لذائذ در زندگى دنيا به قدر كافى استفاده كرديد، و از آن بهره‌مند شديد، اما امروز عذاب ذلت‌بار به خاطر استكبارى كه در زمين به ناحق مى‌كرديد و به خاطر گناهانى كه انجام مى‌داديد، جزاى شما خواهد بود» «وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ