تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٤
در نماز صبح شنيدند، گوش فرا دادند و ايمان آوردند». «١»
***
تفسير:
طايفه جن ايمان مىآورند
در اين آيات- چنان كه در شأن نزول نيز اشاره شد- بحث فشردهاى پيرامون ايمان آوردن گروهى از طائفه جنّ، به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و كتاب آسمانى او آمده است، تا اين حقيقت را بر مشركان «مكّه» بازگو كند، كه چگونه طائفه به ظاهر دور افتاده جنّ، به اين پيامبرى كه از انس است و از ميان شما برخاسته ايمان آوردند، ولى شما همچنان بر كفر اصرار مىورزيد و به مخالفت خود ادامه مىدهيد؟
درباره موجودى به نام «جنّ» و خصوصيات آن بحث مشروحى در تفسير سوره «جنّ» به خواست خدا خواهيم داشت، در اينجا فقط به تفسير آيات مورد بحث مىپردازيم:
در حقيقت داستان قوم «عاد» هشدارى براى مشركان «مكّه» بود و داستان ايمان طائفه «جنّ» هشدار ديگرى است.
نخست مىفرمايد: «به خاطر بياور، موقعى كه گروهى از جنّ را به سوى تو متوجه ساختيم كه به قرآن گوش فرا دهند» «وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ».
تعبير به «صَرَفْنا» از ماده «صرف» كه به معنى منتقل ساختن چيزى از حالتى، به حالت ديگر است، ممكن است اشاره به اين معنى باشد كه طائفه جنّ قبلًا از