٨١ قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِينَ
٨٢ سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ
٨٣ فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ
٨٤ وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ
٨٥ وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
ترجمه:
٨١- بگو: «اگر براى خداوند فرزندى بود، من نخستين پرستنده او بودم»!
٨٢- منزه است پروردگار آسمان‌ها و زمين، پروردگار عرش، از توصيفى كه آنها مى‌كنند!
٨٣- آنان را به حال خود واگذار تا در باطل غوطه‌ور باشند، و سرگرم بازى شوند تا روزى را كه به آنها وعده داده شده است ملاقات كنند (و نتيجه كار خود را ببينند)!
٨٤- او كسى است كه در آسمان معبود است و در زمين معبود؛ و او حكيم و عليم است!
٨٥- پر بركت و پايدار است كسى كه حكومت آسمان‌ها و زمين و آنچه در ميان آن دو است از آن اوست؛ و آگاهى از قيام قيامت نزد او است و به سوى او بازگردانده مى‌شويد.