تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤
٣٧ أَ هُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَكْناهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ
٣٨ وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ
٣٩ ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لايَعْلَمُونَ
ترجمه:
٣٧- آيا آنها بهترند يا قوم «تُبِّع» و كسانى كه پيش از آنها بودند؟! ما آنان را هلاك كرديم، چرا كه مجرم بودند!
٣٨- ما آسمانها و زمين و آنچه را كه در ميان اين دو است به بازى (و بىهدف) نيافريديم.
٣٩- ما آن دو را جز به حق نيافريديم؛ ولى بيشتر آنان نمىدانند!
تفسير:
آنها بهترند يا قوم «تُبّع»؟!
سرزمين «يمن» كه در جنوب «جزيره عربستان» قرار دارد، از سرزمينهاى آباد و پربركتى است كه در گذشته مهد تمدن درخشانى بوده است، پادشاهانى بر آن حكومت مىكردند كه «تُبّع» (جمع آن «تبابعه») نام داشتند، به خاطر اين كه مردم از آنها «تبعيت» مىكردند، و يا از اين نظر كه يكى بعد از ديگرى روى كار مىآمدند.
به هر حال، قوم «تُبَّع» جمعيتى بودند با قدرت و نيروى فراوان و حكومت