خون‌هاى بيگناهانى را كه در دوران حكومتشان ريختند، و نوزادان معصومى را كه با دست خود زير خاك پنهان كردند مطابق با حق و عدالت!، لعنت خدا بر آنها باد كه نه گوش شنوا دارند و نه چشم بينا!.
در روايتى از امام على بن الحسين عليه السلام مى‌خوانيم كه، به فرزندش امام باقر عليه السلام فرمود: إِيَّاكَ وَ مُصَاحَبَةَ الْقَاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإِنِّي وَجَدْتُهُ مَلْعُوناً فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي ثَلَاثَةِ مَوَاضِعَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَهَلْ عَسَيْتُمْ ...: «فرزندم! از دوستى با افرادى كه پيوند خويشاوندى را قطع كرده، و نسبت به ارحام خود بد رفتارى مى‌كنند، بر حذر باش كه من آنها را در سه آيه از قرآن، ملعون يافتم، سپس آيه مورد بحث را تلاوت فرمود ...». «١»
«رَحِم» در اصل، به معنى «جايگاه جنين» در شكم مادر است، سپس اين تعبير به تمام خويشاوندان اطلاق شده است؛ به خاطر اين كه از رحم واحدى نشأت گرفته‌اند.
در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: ثَلاثَةٌ لايَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ:
مُدْمِنُ خَمْرٍ وَ مُدْمِنُ سِحْرٍ وَ قاطِعُ رَحِمٍ: «سه گروهند كه هرگز داخل بهشت نمى‌شوند، شرابخواران، ساحران و قاطعان رحم». «٢»
ناگفته پيدا است، لعن و طرد خداوند نسبت به اين گروه، و همچنين گرفتن قدرت درك حقايق از آنها، هرگز مستلزم جبر نيست؛ چرا كه اينها مجازات اعمال خود آنها و واكنش كردار و رفتارشان است.
***