تنها از آنچه بر من وحى مى‌شود پيروى مى‌كنم، و جز بيم‌دهنده آشكارى نيستم»!
١٠- بگو: «به من خبر دهيد اگر اين قرآن از سوى خدا باشد و شما به آن كافر شويد، در حالى كه شاهدى از بنى‌اسرائيل بر آن شهادت دهد، و او ايمان آورد و شما استكبار كنيد (چه كسى گمراه‌تر از شما خواهد بود)؟! خداوند گروه ستمگر را هدايت نمى‌كند»!
تفسير:
بگو من پيامبر نوظهورى نيستم
اين آيات، همچنان از وضع مشركان، گفتگو مى‌كند، و به چگونگى برخورد آنها با آيات الهى اشاره كرده، مى‌گويد: «هنگامى كه آيات روشن ما بر آنها خوانده مى‌شود، كافران در مورد حقى كه به سوى آنها آمده است مى‌گويند: اين سحرى آشكار است» «وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ هذا سِحْرٌ مُبِينٌ».
آنها از يكسو، نمى‌توانند نفوذ سريع و عميق و جاذبه عجيب قرآن را در اعماق دل‌ها انكار كنند، و از سوى ديگر، حاضر نيستند در برابر حقانيت و عظمت آن سر فرود آورند، لذا اين نفوذ را با يك تفسير انحرافى به عنوان «سحر آشكار» مطرح مى‌كنند كه خود اعتراف ضمنى روشنى است به تأثير فوق‌العاده قرآن در قلوب انسان‌ها!
بنابراين «حق» در آيه فوق اشاره به همان «آيات قرآن» است، هر چند بعضى آن را به معنى «نبوت» يا «اسلام» يا «معجزات ديگر پيامبر» صلى الله عليه و آله تفسير كرده‌اند، اما با توجه به آغاز آيه، تفسير اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
***
ولى، آنها تنها به اين تهمت قناعت نمى‌كنند، پا را از آن فراتر نهاده، با