قدرت و نيروى جسمانى رسد، و به مرز چهل‌سالگى وارد گردد» «حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً». «١»

بعضى از مفسران، «بلوغ اشد» (رسيدن به مرحله توانائى جسمى و عقلى) را با رسيدن چهل‌سالگى هماهنگ، و براى تأكيد مى‌دانند، ولى ظاهر اين است كه «بلوغ اشد» اشاره به «بلوغ جسمانى»، و رسيدن به اربعين سنة (چهل‌سالگى) اشاره به «بلوغ فكرى و عقلانى» است؛ چرا كه معروف است: انسان غالباً در چهل سالگى به مرحله كمال عقل مى‌رسد، و گفته‌اند: غالب انبياء در چهل‌سالگى مبعوث به نبوت شدند.
ضمناً در اين كه سن بلوغ قدرت جسمانى، چه سنى است؟ در آن نيز گفتگو است، بعضى همان سن معروف بلوغ را مى‌دانند كه در آيه ٣٤ «اسراء» در مورد يتيمان نيز به آن اشاره شده، در حالى كه در بعضى از روايات تصريح شده كه سن هيجده‌سالگى است.
البته مانعى ندارد، كه اين تعبير در موارد مختلف، معانى متفاوتى دهد كه با قرائن روشن مى‌شود.
در حديثى آمده است: انَّ الشَّيْطانَ يَجُرُّ يَدَهُ عَلى‌ وَجْهِ مَنْ زادَ عَلَى الارْبَعِيْنَ وَ لَمْ‌يَتُبْ، وَ يَقُولُ بِأَبِي وَجْهٌ لايُفْلَحُ!: «شيطان دستش را به صورت كسانى كه به چهل‌سالگى برسند و از گناه توبه نكنند، مى‌كشد و مى‌گويد: پدرم فداى چهره‌اى باد كه هرگز رستگار نمى‌شود»! (و در جبين اين انسان نور رستگارى نيست!). «٢»