٧- در بعضى از آيات سوره به همين مناسبت مسأله صلح با كفار (صلحى كه مايه شكست و ذلت باشد) مطرح و از آن نهى شده است.
روى هم رفته با توجه به اين كه اين سوره در «مدينه» به هنگام درگيرى شديد مسلمانان با دشمنان اسلام، نازل شده، و به گفته جمعى از مفسران، در بحبوحه «جنگ احد» يا كمى بعد از آن بوده است، مسأله اصلى در آن مسأله جنگ است. و بقيه مسائل بر محور آن دور مى‌زد، جنگى سرنوشت‌ساز و مشخص كننده صفوف مؤمنان از كافران و منافقان، جنگى كه پايه‌هاى اسلام را تقويت مى‌كرد، و دشمنانى را كه قصد نابودى اسلام و مسلمين داشتند بر سر جاى خود مى‌نشاند.
***
فضيلت تلاوت سوره
در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ مُحَمّدٍ صلى الله عليه و آله كانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ أَنْهارِ الْجَنَّةِ: «كسى كه سوره محمّد صلى الله عليه و آله را تلاوت كند، بر خدا حق است كه او را از نهرهاى بهشت، سيراب سازد. «١»
در كتاب «ثواب الاعمال» از امام صادق عليه السلام نيز نقل شده كه فرمود: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا (سُورَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله) لَمْ‌يَرْتَبْ ابَداً، وَ لَمْ‌يَدْخُلْهُ شَكٌّ فِى دِيْنِهِ ابَداً، وَ لَمْ‌يَبْتَلِهِ اللَّهُ بِفَقْرٍ ابَداً وَ لاخَوْفِ سُلْطانٍ ابَداً وَ لَمْ‌يَزَلْ مَحْفُوظاً مِنَ الشِّرْكِ وَ الْكُفْرِ ابَداً حَتّى‌ يَمُوتَ فَاذا ماتَ وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ فِى قَبْرِهِ الْفَ مَلَكٍ يُصَلُّونَ فِى قَبْرِهِ وَ يَكُونُ ثَوابُ صَلاتِهِمْ لَهُ وَ يُشَيِّعُونَهُ حَتّى‌ يُوقِفُوهُ مَوْقِفَ الامْنِ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ يَكُونَ‌فِى امانِ اللَّهِ وَ امانِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله: «هر كس سوره محمّد صلى الله عليه و آله را بخواند هرگز شك و ترديد در دين به او راه نمى‌يابد، و هرگز