خلق او هستى، كسرى‌ و قيصر بر تخت‌هاى طلا و فرش‌هاى ابريشمين مى‌خوابند، ولى شما اين چنين! پيامبر فرمود: اولئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ طَيِّباتُهُمْ، وَ هِىَ وَشِيْكَةُ الانْقِطاعِ وَ انَّما أُخِّرَتْ لَنا طَيِّباتُنا: «آنها گروهى هستند كه طيباتشان در اين دنيا به آنها داده شده، و به زودى قطع مى‌شود، ولى طيبات ما براى قيامت ذخيره شده است». «١»
در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: روزى مقدارى حلواى مخصوصى خدمت اميرمؤمنان عليه السلام آوردند، حضرت از خوردن آن امتناع فرمود، عرض كردند: آيا آن را حرام مى‌دانى؟! فرمود: نه، وَ لكِنِّي اخْشى‌ انْ تَتَوَّقَ الَيْهِ نَفْسِى فَاطْلُبَهُ ثُمَّ تَلا هذِهِ الْآيَةِ: اذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها ...: «من از اين مى‌ترسم كه نفسم به آن مشتاق گردد، و پيوسته به دنبال آن باشم، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: اذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا ...». «٢»

در حديث ديگرى آمده است: إِنَّ امِيْرَالْمُؤْمِنِيْنَ عليه السلام اشْتَهى‌ كَبْداً مَشْوِيَّةً عَلى‌ خُبْزٍ لَيِّنَهٍ فَاقامَ حَولًا يَشْتَهِيْها، ذَكَرَ ذلِكَ لِلْحَسَنِ عليه السلام وَ هُوَ صائٌم يَوْماً مِنَ الايَّامِ فَصَنَعها لَهُ فَلَمَّا ارادَ انْ يَفْطُرَ قَرَّبَها الَيْهِ، فَوَقَفَ سائِلٌ بِالْبابِ، فَقالَ: يا بُنَىَّ! احْمِلْها الَيْهِ، لانَقْرَأُ صَحِيْفَتَنا غَداً: اذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها!: «امير مؤمنان على عليه السلام تمايل به خوراكى از جگر بريان با نان نرم داشت يك سال گذشت و به اين خواست خود ترتيب اثر نداد، روزى به امام حسن عليه السلام دستور تهيه آن را داد در حالى كه حضرت صائم بود، خوراك براى افطار آماده شد، هنگامى كه مى‌خواست افطار فرمايد سائلى بر در خانه آمد، امام عليه السلام فرمود: اين غذا را به سائل ده مبادا فرداى قيامت نامه اعمالمان را بخوانيم: