علاوه بر اين نهرهاى گوناگون كه هر كدام به منظورى آفريده شده، در پنجمين موهبت، سخن از انواع ميوه‌هاى بهشتى به ميان آورده مى‌افزايد: «و براى آنها در بهشت از تمام انواع ميوه‌ها موجود است» «وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ». «١»

ميوه‌هاى رنگارنگ، با طعم‌ها و عطرهاى متفاوت، آنچه در تصور بگنجد يا انواعى كه امروز حتى تصورش براى ما ممكن نيست، همه، در اختيار آنها است.
و بالاخره، در ششمين موهبت، كه بر خلاف مواهب مادى قبلى، جنبه معنوى و روحانى دارد مى‌گويد: «و براى آنها است آمرزشى از سوى پروردگارشان» «وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ».
رحمتى عظيم و گسترده، كه تمام لغزش‌هاى آنها را مى‌پوشاند، و به آنها اطمينان و آرامش مى‌بخشد، و محبوب درگاه حق مى‌كند، و مصداق: رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ: «هم خداوند از آنها خشنود است، و هم آنها از خدا خشنودند؛ اين، رستگارى بزرگ است» «٢» مى‌شوند.
و به اين ترتيب، مؤمنان پاكدل و صالح، از انواع مواهب مادى و معنوى در بهشت جاويدان، در جوار رحمت الهى، برخوردارند.
اكنون ببينيم گروه مقابل آنها، چه سرنوشتى خواهند داشت؟ در دنباله آيه مى‌فرمايد: «آيا اين گروه، همانند كسانى هستند كه در آتش دوزخ، خلود دارند، و از آب جوشان و سوزانى نوشانده مى‌شوند كه امعاء آنها را از هم متلاشى مى‌كند»؟! «كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ». «٣»