تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٧
كافى داده شده است.
شبيه همين معنى، در مورد «دخان»، از «ابو سعيد خدرى»، از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است. «١»
در رواياتى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام نقل شده، نظير همين تعبيرات، بلكه مشروحتر ديده مىشود، از جمله در روايتى از «امير مؤمنان على» عليه السلام مىخوانيم كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: عَشَرٌ قَبْلَ السَّاعَةِ لابُدَّ مِنْها: السُّفْيانِى، وَ الدَّجَّالُ، وَ الدُّخانُ، وَ الدَّابَّةُ، وَ خُرُوجُ الْقائِمِ عليه السلام، وَ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِها، وَ نُزُولُ عِيْسى، وَ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَ خَسْفٌ بِجَزِيْرَةِ الْعَرَبِ، وَ نارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنَ تَسُوقُ النَّاسِ إِلَى الْمَحْشَرِ: «ده نشانه است كه قبل از قيامت به طور حتم ظاهر مىشود: سفيانى، دجال، دخان، دابَّةُ الارْضِ، قيام حضرت مهدى عليه السلام، طلوع آفتاب از مغرب، نزول عيسى، زلزله فرو برندهاى در مشرق، و زلزلهاى همانند آن در جزيرة العرب، و آتشى كه از اعماق عدن برمىخيزد و مردم را به سوى محشر مىراند». «٢»
از مجموعِ آنچه گفته شد، نتيجه مىگيريم كه تفسير دوم مناسبتر است.
***