بلكه به خاطر آن است كه «تورات» كتاب اصلى بود كه حتى مسيحيان احكام و شرايع خود را از آن گرفته و مى‌گيرند.
***
سپس افزودند: «اى قوم ما! دعوت‌كننده الهى را اجابت كنيد، و به او ايمان آوريد» «يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِىَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ».
كه دو پاداش بزرگ به شما ارزانى مى‌دارد: «گناهانتان را مى‌بخشد، و شما را از عذاب اليم پناه مى‌دهد» «يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ». «١»

منظور از «داعى اللَّه» (دعوت‌كننده الهى) پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است كه آنها را به سوى «اللَّه» رهنمون مى‌شد، و از آنجا كه بيشترين ترس و وحشت از گناهان و عذاب دردناك قيامت است، امنيت در برابر اين دو امر را مطرح كردند تا بيش از همه، جلب توجه كند.
جمعى از مفسران كلمه «مِنْ» در «مِنْ ذُنُوبِكُم» را «زائده» دانسته‌اند كه تأكيدى است بر آمرزش همه گناهان در سايه ايمان.
ولى، بعضى آن را «تبعيضيه» و اشاره به آن دسته از گناهانى مى‌دانند كه قبل از ايمان آوردن انجام داده‌اند، يا گناهانى كه جنبه حق اللَّه دارد، و نه حق الناس.
اما مناسب‌تر همان است كه «مِنْ» زائده و براى تأكيد باشد و آيه شريفه همه گناهان را شامل گردد.
***
در آخرين آيه مورد بحث، آخرين سخن مبلغان جنّ را چنين بازگو مى‌كند:
«آنها به قوم خود گفتند: «هر كس دعوت داعى الهى را پاسخ نگويد، نمى‌تواند از