تَكْرِمَةً مِنَ اللَّهِ لِهذِهِ الامَّةِ: «عيسى نازل مى‌شود و امير مسلمانان (منظور از اين امير حضرت مهدى (عج) است به طورى كه از احاديث ديگر استفاده مى‌شود) مى‌گويد: بيا تا با تو نماز بگذاريم، مى‌گويد: نه، بعضى از شما امام و امير بعض ديگريد، و اين احترامى است كه خدا براى اين امت قائل شده (سپس مسيح عليه السلام به مهدى (عج) اقتدا مى‌كند)». «١»
در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: كَيْفَ انْتُمْ اذا نَزَلَ فِيْكُمُ ابْنُ مَرْيَمَ وَ امامُكُمْ مِنْكُمْ: «چگونه خواهيد بود هنگامى كه فرزند مريم در ميان شما نازل شود در حالى كه امام شما از خود شما است». «٢»
به هر حال، اطلاق كلمه «علم» بر حضرت مسيح عليه السلام، يك نوع تأكيد و مبالغه است، اشاره به اين كه نزول او حتماً از نشانه‌هاى رستاخيز است.
اين احتمال نيز داده شده است كه، مرجع ضمير در «انه» به «قرآن» بازگردد كه بر طبق آن معنى آيه چنين مى‌شود: «نزول قرآن به خاطر اين كه آخرين كتب آسمانى است دليلى بر نزديكى رستاخيز است، و از قيام قيامت خبر مى‌دهد».
ولى، محتواى آيات قبل و بعد، كه درباره «عيسى» عليه السلام است تفسير اول را تقويت مى‌كند.
به هر حال، به دنبال آن مى‌فرمايد: قيام قيامت قطعى است، و وقوع آن نزديك است «و هرگز شك و ترديد از ناحيه آن به خود راه ندهيد» «فَلا تَمْتَرُنَّ بِها».
نه از نظر عقيده، و نه از نظر عمل، همچون غافلان از قيامت رفتار نكنيد.
«و از من پيروى كنيد كه اين راه مستقيم است» «وَ اتَّبِعُونِ هذا صِراطٌ