تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٤
٣٠ وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بنىاسرائيل مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ
٣١ مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ
٣٢ وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ
٣٣ وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ
ترجمه:
٣٠- ما بنىاسرائيل را از عذاب ذلتبار رهائى بخشيديم.
٣١- از فرعون، كه مردى متكبر و از اسرافكاران بود!
٣٢- ما آنها را با علم (خويش) بر جهانيان برگزيديم و برترى داديم.
٣٣- و آياتى (از قدرت خويش) را به آنها داديم كه آزمايش آشكارى در آن بود (ولى آنها كفران كردند و مجازات شدند).
تفسير:
بنىاسرائيل در بوته آزمايش
در آيات گذشته، سخن از غرق و هلاكت فرعونيان و نابودى قدرت و شوكت آنها و انتقال آن به ديگران بود، آيات مورد بحث، از نقطه مقابل آن، از نجات و رهائى بنىاسرائيل، چنين سخن مىگويد:
«ما بنىاسرائيل را از عذاب خواركننده رهائى بخشيديم» «وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بنىاسرائيل مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ».
از شكنجههاى سخت و طاقتفرساى جسمى و روحى، كه تا اعماق جان