از هفت سال حلال نيست». «١»
در همين باب، حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده كه: وَ مَا زَالَ جَبْرَئِيلُ يُوصِينِي بِالْمَمْلُوكِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُضْرَبُ لَهُ أَجَلًا يُعْتَقُ فِيهِ: «پيوسته جبرئيل سفارش بردگان را به من مى‌كرد، تا آنجا كه گمان كردم به زودى، ضرب الاجلى براى آنها مى‌شود، كه به هنگام رسيدن آن آزاد شوند». «٢»
و- كسى كه سهم خود را از برده مشتركى آزاد كند، موظف است بقيه را نيز بخرد و آزاد كند. «٣»
و هر گاه، بخشى از برده‌اى را كه خود مالك تمام آن است آزاد كند، اين آزادى سرايت كرده و خود به خود همه، آزاد خواهد شد! «٤»
ز- هر گاه كسى پدر يا مادر و يا اجداد و يا فرزندان يا محارم خود را مالك شود، فوراً آزاد مى‌شوند. «٥»
ح- هر گاه مالك از كنيز خود، صاحب فرزندى شود فروختن آن كنيز، جائز نيست و بايد بعداً از سهم ارث فرزندش آزاد شود.
اين امر وسيله آزادى بسيارى از بردگان مى‌شد؛ زيرا بسيارى از كنيزان به منزله همسر صاحب خود، بودند و از آنها فرزند داشتند.
ط- كفاره بسيارى از تخلفات در اسلام آزاد كردن بردگان قرار داده شده، (كفاره قتل خطا- كفاره ترك عمدى روزه- و كفاره قسم را به عنوان نمونه در اينجا مى‌توان نام برد).
ى- پاره‌اى از مجازاتهاى سخت است كه اگر صاحب برده نسبت به برده‌اش