دستبند طلا نداده، و يار و معاونانى براى او قرار نداده است؟.
مى‌گويند: فرعونيان عقيده داشتند كه رؤسا بايد دستبند و گردن‌بند طلا زينت خود كنند، لذا از اين كه موسى‌ عليه السلام چنين زينت‌آلاتى همراه نداشت، و به جاى آن لباس پشمينه چوپانى در تن كرده بود، اظهار تعجب مى‌كردند، و چنين است حال جمعيتى كه معيار سنجش شخصيت، در نظر آنها طلا و نقره و زينت‌آلات است.
اما پيامبران الهى، با كناره‌گيرى از اين مسائل مخصوصاً مى‌خواستند اين ارزش‌هاى كاذب و دروغين را ابطال كنند، و ارزش‌هاى اصيل انسانى يعنى علم و تقوا و پاكى را جانشين آن سازند؛ چرا كه تا نظام ارزشى يك جامعه اصلاح نشود آن جامعه، هرگز روى سعادت به خود نخواهد ديد.
به هر حال، اين بهانه فرعون درست شبيه بهانه‌اى بود كه در چند آيه قبل از قول مشركان «مكّه» نقل شد كه مى‌گفتند: چرا قرآن بر يكى از ثروتمندان «مكّه و طائف» نازل نشده؟!
بهانه دوم، همان بهانه معروفى است كه، بسيارى از امم گمراه و سركش در برابر پيامبران مطرح مى‌كردند: گاه مى‌گفتند: چرا او انسان است و فرشته نيست؟
و گاه مى‌گفتند: اگر انسان است لااقل چرا فرشته‌اى همراه او نيامده؟
در حالى كه، رسولان مبعوث به انسان‌ها بايد از جنس خود آنها باشند تا نيازها و مشكلات و مسائل آنها را لمس كنند، و به آن پاسخ گويند، و بتوانند از جنبه عملى الگو و اسوه‌اى براى آنها باشند. «١»
لازم به يادآورى است كه، «اسْوِرَة» جمع «سِوار» (بر وزن هزار) به معنى