«و رحمت پروردگارت از تمام آنچه جمع‌آورى مى‌كنند (از مال و جاه و مقام) بهتر است» «وَ رَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ».
بلكه، تمام اين مقام‌ها و ثروت‌ها در برابر رحمت الهى، و قرب پروردگار، به اندازه بال مگسى وزن و قيمت ندارد.
تعبير به «رَبِّكَ» كه در اين آيه دو بار تكرار شده، اشاره لطيفى است به لطف خاص پروردگار، در مورد پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و پوشاندن لباس نبوت و خاتميت بر قامت رساى او.
***
نكته:
پاسخ به دو سؤال مهم
در اينجا سؤال‌هائى مطرح است كه غالباً به هنگام مطالعه آيه فوق، به نظر مى‌رسد، و از سوى دشمنان اسلام نيز دستاويزى براى حمله به جهان بينى اسلامى شده است.
نخست اين كه: چگونه قرآن استخدام و تسخير انسان را به وسيله انسان امضا كرده؟، آيا اين به معنى قبول نظام طبقاتى اقتصادى (طبقه استثمار كننده و استثمار شونده) نيست؟
از اين گذشته، اگر ارزاق و معيشت‌ها از سوى خدا تقسيم شده، و تفاوت‌ها همه از ناحيه او است، پس تلاش و كوشش‌هاى ما، چه ثمرى مى‌تواند داشته باشد؟ آيا اين به معنى خاموش شدن شعله‌هاى تلاش و جهاد براى زندگى نيست؟
پاسخ اين سؤال‌ها با دقت در متن آيه روشن مى‌شود:
كسانى كه چنين ايرادى مى‌كنند، تصورشان اين است كه، مفهوم آيه چنين