تفكر و انديشه‌اى در پيشنهاد متين انبياء و رسولان الهى كنند.
***
بديهى است، چنين قوم طغيانگر و لجوج و بى منطقى، شايسته بقا و حيات نيست، و دير يا زود بايد عذاب الهى نازل گردد و اين خار و خاشاك‌ها را از سر راه بردارد، لذا در آخرين آيه مورد بحث مى‌فرمايد: «به همين جهت از آنها انتقام گرفتيم» و سخت مجازاتشان كرديم «فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ».
گروهى را با طوفان، و گروهى را با زلزله ويرانگر، و جمعى را با تندباد و صاعقه، و خلاصه هر يك از آنها را با فرمانى كوبنده درهم شكستيم و هلاك كرديم.
و در پايان آيه، براى اين كه مشركان «مكّه» نيز عبرت گيرند روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده مى‌گويد: «بنگر پايان كار تكذيب‌كنندگان چگونه بود»! «فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ».
جمعيت مشركان لجوج «مكّه» نيز بايد در انتظار چنين سرنوشت شومى باشند!
***