تفسير:
اگر سرپيچى كنيد، اين رسالت را به گروه ديگرى مى‌دهد
گفتيم سوره «محمّد» صلى الله عليه و آله سوره «جهاد» است، از مسأله جهاد آغاز شده و با مسأله جهاد پايان مى‌گيرد.
آيات مورد بحث، كه آخرين آيات اين سوره است، نيز به يكى ديگر از مسائل زندگى انسان‌ها در اين رابطه مى‌پردازد، و براى تشويق و تحريك هر چه بيشتر مسلمانان، در زمينه اطاعت خداوند عموماً و مسأله جهاد خصوصاً، بى‌ارزش بودن زندگى دنيا را مطرح مى‌كند، زيرا يك عامل مهم بازدارنده از جهاد، سرگرم شدن و دلبستگى به زندگى مادى دنيا است.
مى‌فرمايد: «زندگى دنيا تنها بازى و سرگرمى است» «إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ».
«لَعب» (بازى) به كارهائى گفته مى‌شود كه: داراى يك نوع نظم خيالى براى وصول به يك هدف خيالى است، و «لهو» (سرگرمى) به هر كارى گفته مى‌شود كه: انسان را به خود مشغول داشته و از مسائل اصولى منحرف سازد.
و به راستى زندگى دنيا «بازى» و «سرگرمى» است، نه از آن كيفيتى حاصل مى‌شود، و نه حالى، نه دوامى دارد و نه بقائى، لحظاتى است زودگذر، و لذاتى است ناپايدار و توأم با انواع دردسر!
به دنبال آن مى‌افزايد: «و اگر ايمان آوريد، و تقوا پيشه كنيد، خداوند پاداش‌هاى شما را به نحو كامل و شايسته مى‌دهد، و در برابر آن اموال شما را نمى‌طلبد» «وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَ لايَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُمْ». «١»

نه خداوند در برابر هدايت و راهنمائى و آن همه پاداش‌هاى عظيم در دنيا