تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٨
٣٥ فَلاتَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَكُمْ وَ لَنْيَتِرَكُمْ أَعْمالَكُمْ
ترجمه:
٣٥- پس هرگز سست نشويد و (دشمنان را) به صلح (ذلتبار) دعوت نكنيد در حالى كه شما برتريد، و خداوند با شماست و چيزى از (ثواب) اعمالتان را كم نمىكند!
تفسير:
صلح بيجا و ذلتبار!
در تعقيب آيات گذشته پيرامون مسأله جهاد، اين آيه به يكى از نكات مهم پيرامون «جهاد» اشاره مىكند و آن اين كه افراد سست و ضعيف الايمان، براى فرار از زير بار جهاد و مشكلات ميدان جنگ، غالباً مسأله صلح را مطرح مىكنند، مسلماً صلح بسيار خوب است اما در جاى خود، صلحى كه تأمين اهداف والاى اسلامى كند، و حيثيت و عظمت و آبروى مسلمين را حفظ نمايد، نه صلحى كه آنها را به خوارى و ذلت كشاند.
لذا مىفرمايد: «اكنون كه دستورهاى گذشته را شنيديد، سست نشويد و دشمنان را دعوت به صلح نكنيد، در حالى كه شما برتريد» «فَلاتَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ». «١»
يعنى حالا كه نشانههاى پيروزى و برترى شما آشكار شده، چگونه با