تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٢
نابودى براى آنها از زندگى بهتر است» «فَأَوْلى لَهُمْ».
جمله «اوْلى لَهُم» در ادبيات عرب، معمولًا به عنوان تهديد و نفرين و آرزوى ناراحتى و بدبختى، براى كسى مىآيد. «١»
بعضى نيز، آن را به معنى الْمُوْتُ اوْلى لَهُمْ: «مرگ براى آنها بهتر است» تفسير كردهاند، و جمع ميان آنها چنان كه در تفسير آيه آورديم، نيز مانعى ندارد.
***
در آيه بعد، مىافزايد: «اگر آنها اطاعت كنند، و از فرمان جهاد سرپيچى ننمايند و سخنان نيك و سنجيده و شايسته بگويند براى آنها بهتر است» «طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ». «٢»
تعبير به «قَوْلٌ مَعْرُوف» ممكن است در مقابل سخنان ناموزون و منكرى باشد كه منافقان بعد از نزول آيات جهاد، سرمىدادند، گاه مىگفتند: لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ: «در اين گرماى (به سوى ميدان) حركت نكنيد»! «٣»
و گاه مىگفتند: « (و نيز به خاطر آوريد) زمانى را كه منافقان و بيماردلان مىگفتند: خدا و پيامبرش جز وعدههاى دروغين به ما ندادهاند»! (وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً). «٤»
و گاه براى سست كردن افراد با ايمان و بازداشتن از ميدان نبرد، مىگفتند:
هَلُمَّ إِلَيْنا: «به سوى ما بياييد»!. «٥»
نه تنها مردم را تشويق به جهاد نمىكردند، بلكه در تضعيف روحيه آنها