تفسير:
سرنوشت مؤمنان و كفّار
از آنجا كه آيات گذشته، پيرامون پيكار مستمر حق و باطل و ايمان و كفر سخن مى‌گفت، آيات مورد بحث در يك مقايسه روشن، سرنوشت مؤمنان و كفار را تشريح مى‌كند، تا روشن شود: اين دو گروه تنها در زندگى دنيا متفاوت نيستند، بلكه در آخرت نيز، فوق العاده با هم متفاوتند، مى‌فرمايد: «خداوند كسانى را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند وارد باغ‌هائى از بهشت مى‌كند كه نهرها از زير درختان و قصرهايش جارى است» «إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ».
«در حالى كه كافران از متاع زودگذر اين دنيا بهره مى‌گيرند، و همچون چهارپايان مى‌خورند و سرانجام دوزخ جايگاه آنهاست»! «وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ». «١»

درست است كه هر دو گروه، در دنيا زندگى مى‌كنند و از مواهب آن بهره‌مند مى‌شوند، ولى تفاوت اينجا است كه مؤمنان هدفشان انجام اعمال صالح است، اعمالى مفيد و سازنده، و براى جلب خشنودى پروردگار.
اما كافران، تمام هدفشان همين خوردن و خوابيدن، و تمتع بردن از لذات حيات است.
مؤمنان، حركتى آگاهانه دارند و كافران، بى‌هدف زندگى مى‌كنند، و بى‌هدف مى‌ميرند، درست مانند چهارپايان!
مؤمنان، در بهره‌گيرى از مواهب حيات، قيد و شرط فراوان قائلند، و در مشروعيت و طرق تحصيل آن و چگونگى مصرفش، دقيقاً مى‌انديشند، اما