نبرد با دشمنان حق است، يا به خاطر اين كه در لحظه شهادت، فرشتگان رحمت را مشاهده مى‌كنند، و يا به خاطر مشاهده نعمت‌هاى بزرگى است كه براى آنها آماده شده، و يا حضورشان در پيشگاه خداوند است آن چنان كه در آيه شريفه: «وَ لاتَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» آمده است. «١»
در اسلام، كمتر كسى به پايه «شهيد» مى‌رسد، شهيدانى كه آگاهانه و با اخلاص نيت به سوى ميدان نبرد حق و باطل رفته، و آخرين قطرات خون پاك خود را نثار مى‌كنند.
درباره مقام شهيدان، روايات عجيبى در منابع اسلامى ديده مى‌شود كه حكايت از عظمت فوق العاده ارزش كار شهيدان مى‌كند.
در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: انَّ فَوْقَ كُلِّ بِرٍّ بِرّاً حَتّى‌ يُقْتَلَ الرَّجُلُ شَهِيْداً فِى سَبِيْلِ اللَّهِ: «بالاتر از هر نيكى، نيكى ديگرى وجود دارد تا به شهادت در راه خدا رسد كه برتر از آن چيزى متصور نيست». «٢»
در حديث ديگرى از آن حضرت نقل شده است: الْمُجاهِدُونَ فِى اللَّهِ تَعالى‌ قُوَّادُ اهْلِ الْجَنَّةِ!: «مجاهدان راه خدا رهبران اهل بهشتند»!. «٣»

در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: ما مِنْ قَطْرَةٍ احَبُّ الَى اللَّهِ مِنْ قَطْرَةِ دَمٍ فِى سَبِيْلِ اللَّهِ، اوْ قَطْرَةٍ مِنْ دُمُوعِ عَيْنٍ فِى سَوادِ اللَّيْلِ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ، وَ ما مِنْ قَدَمٍ احَبُّ الَى اللَّهِ مِنْ خُطْوَةٍ الى‌ ذِى رَحِمٍ، اوْ خُطْوَةٍ يُتِمُّ بِها زَحْفاً فِى سَبِيْلِ اللَّهِ!: «هيچ قطره‌اى محبوب‌تر در پيشگاه خدا، از قطره خونى كه در راه او ريخته مى‌شود، يا قطره اشكى كه در تاريكى شب از خوف او جارى مى‌گردد، نيست، و هيچ گامى محبوب‌تر در پيشگاه خدا از گامى كه براى صله رحم برداشته مى‌شود، يا گامى كه پيكار در راه خدا با آن تكميل مى‌گردد، نمى‌باشد». «٤»