تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣
قصرهاى خويش مىروند!. «١»
بعضى نيز «عَرَّفَها» را از ماده «عرف» (بر وزن فكر) به معنى «عطر و بوى خوش» تفسير كردهاند، يعنى خداوند آنها را وارد بهشتى مىكند كه سراسر آن را براى ميهمانانش معطر ساخته.
ولى، تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد.
بعضى نيز گفتهاند: اگر اين آيه را با آيه «وَ لاتَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً» «٢»
ضميمه كنيم روشن مىشود كه منظور از «اصلاح بال»، همان حيات جاودانى است كه شهيدان در سايه آن آماده حضور نزد پروردگار، با كنار رفتن حجابها و پردهها مىشوند. «٣»
***
نكتهها:
١- مقام والاى شهيدان
در تاريخ ملتها، روزهائى پيش مىآيد كه بدون ايثار و فداكارى و دادن قربانيان بسيار، خطرات بر طرف نمىشود، و اهداف بزرگ و مقدس، محفوظ نمىماند، اينجا است كه گروهى مؤمن و ايثارگر، بايد به ميدان آيند، و با نثار خون خود از آئين حق پاسدارى كنند، در منطق اسلام به اين گونه افراد «شهيد» گفته مىشود.
اطلاق «شهيد» از ماده «شهود» بر آنها، يا به خاطر حضورشان در ميدان