در بحث «بردگى» كه در ذيل اين آيات خواهد آمد، باز به اين بحث اشاره خواهيم كرد.
سپس در دنباله آيه، مى‌افزايد: «اين وضع بايد همچنان ادامه يابد، و دشمنان را بايد همچنان بكوبيد، و گروهى را به اسارت درآوريد تا جنگ بار سنگين خود را بر زمين نهد» «حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها». «١»

تنها وقتى دست بكشيد، كه توان مقابله دشمن را درهم شكسته باشيد، و آتش جنگ خاموش گردد.
«اوْزار» جمع «وزر» به معنى «بار سنگين» است، و گاه بر «گناهان» نيز اطلاق مى‌شود؛ چرا كه آن هم بار سنگينى بر دوش صاحبش مى‌باشد.
جالب اين كه اين بارهاى سنگين در آيه، به «جنگ» نسبت داده شده، مى‌گويد: «جنگ بارهاى خود را بر زمين نهد» اين بارهاى سنگين، كنايه از انواع «سلاح‌ها» و «مشكلاتى» است كه جنگجويان بر دوش دارند، و با آن روبرو هستند، و تا جنگ پايان نپذيرد، اين بار بر دوش آنها است.
اما كى جنگ ميان اسلام و كفر پايان مى‌گيرد؟ اين سؤالى است كه مفسران، پاسخ‌هاى متفاوتى به آن داده‌اند.
بعضى، مانند «ابن عباس» گفته‌اند: «تا زمانى است كه بت‌پرستى بر صفحه جهان باقى نماند، و آئين شرك برچيده شود».
بعضى ديگر گفته‌اند: «جنگ اسلام و كفر همچنان ادامه دارد تا مسلمانان بر «دجّال» پيروز شوند»، و اين به استناد حديثى است كه از رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود: وَ الْجِهادُ ماضٍ مُذْ بَعَثَنِىَ اللَّهُ الى‌ انْ يُقاتِلَ آخِرُ امَّتِى الدَّجَّالَ: «جهاد همچنان ادامه دارد، از آن روز كه خدا مرا مبعوث كرد تا زمانى كه