بعضى «باطل» را به معنى «شيطان»، و بعضى، به معنى «بيهوده» تفسير كرده‌اند، ولى همان گونه كه گفتيم «باطل» معنى وسيعى دارد كه همه اينها و غير آن را شامل مى‌شود.
و در پايان آيه، مى‌افزايد: «اين گونه خداوند براى مردم مثل‌هاى زندگيشان را بيان مى‌كند» «كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثالَهُمْ».
يعنى، همين گونه كه خطوط زندگى مؤمنان و كفار، و اعتقادات و برنامه‌هاى عملى و نتائج كار آنها را در اين آيات، بيان فرموده، سرنوشت حيات و عاقبت كار آنها را مشخص مى‌سازد.
«راغب» در «مفردات» مى‌گويد: «مثل» به معنى سخنى است كه درباره چيزى گفته شود، همانند سخنى كه درباره مطلب مشابه آن گفته شده، تا يكى ديگر را تبيين كند.
از سخنان ديگر او، نيز استفاده مى‌شود كه اين كلمه، گاه به معنى «مشابهت» به كار مى‌رود، و گاه به معنى «توصيف».
و ظاهراً در آيه مورد بحث منظور معنى اخير است، يعنى خداوند اين گونه حال مردم را توصيف مى‌كند، همان گونه كه در آيه ١٥ سوره «محمّد» صلى الله عليه و آله آمده:
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ: «توصيف بهشتى كه به پرهيزكاران وعده داده شده چنين است ...».
به هر حال، از اين آيه، به خوبى استفاده مى‌شود كه هر اندازه به حق نزديك‌تر باشيم، به ايمان نزديك‌تريم، و به هر اندازه اعتقاد و عمل ما گرايش به باطل داشته باشد، از حقيقت ايمان دورتريم و به كفر نزديك‌تر!، كه خط ايمان و كفر همان خط حق و باطل است.