اين جهت، كه آنها محصول تمام عمر خود را كه از آن بهره‌بردارى صحيح نكردند، بيش از يك ساعت نمى‌بينند.
اينجا است كه سيلاب حسرت بر قلب آنها جارى مى‌شود، اما چه سود كه راه بازگشت، وجود ندارد.
لذا مى‌بينيم هنگامى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله «فاصله دنيا و آخرت را سؤال مى‌كنند» و مى‌گويند: كَمْ ما بَيْنَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ؟ در پاسخ مى‌فرمايد: غَمْضَةُ عَيْنٍ: «يك چشم بر هم زدن»! سپس مى‌گويد: خداوند فرموده: كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ‌يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ. «١»

اين، نشان مى‌دهد كه تعبير به «ساعت» نه به معنى مقدار ساعت معمولى است، بلكه اشاره به زمان كم و كوتاه است.
بعد، به عنوان هشدار به همه انسان‌ها مى‌افزايد: «اين ابلاغى است، براى همه» «بَلاغٌ». «٢»

براى تمام كسانى كه از خط عبوديت پروردگار خارج شدند، براى كسانى كه غرق در زندگى زودگذر دنيا و شهوات آن گشتند، و بالاخره ابلاغى است براى همه ساكنان اين جهان ناپايدار.
و در آخرين جمله، ضمن يك استفهام پر معنى و تهديدآميز مى‌فرمايد: «آيا جز قوم فاسق هلاك مى‌شوند»؟ «فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ».
***