تفسير:
همچون پيامبران «اولوا العزم» شكيبا باش
اين آيات، كه آخرين آيات سوره «احقاف» است به بحث پيرامون «معاد» مى‌پردازد، زيرا از يكسو، در آخرين آيات گذشته كه از زبان مبلغانِ جنّ نقل شد، اشاره به مسأله «معاد» آمده بود.
و از سوى ديگر، سوره «احقاف» در بخش‌هاى نخست، از مسأله توحيد و عظمت قرآن مجيد، و اثبات نبوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، سخن مى‌گويد.
و در آخرين بخش از اين سوره، مسأله «معاد» را پيش مى‌كشد، و به اين ترتيب، اصول سه‌گانه اعتقادى را تكميل مى‌كند.
نخست مى‌فرمايد: «آيا آنها نمى‌دانند خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده، و از آفرينش آنها هرگز خسته و ناتوان نشده، قادر است كه مردگان را زنده كند، آرى او بر هر چيز تواناست»؟! «أَ وَلَمْ‌يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ‌يَعْىَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلى‌ أَنْ يُحْيِىَ الْمَوْتى‌ بَلى‌ إِنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَدِيرٌ».
آفرينش آسمان‌ها و زمين با موجودات رنگارنگ و مختلفش، نشانه قدرت او بر هر چيز است، چرا كه هر چيز به تصور آيد، او در اين عالم آفريده است، با اين حال، چگونه ممكن است از تجديد حيات انسان‌ها، عاجز باشد؟ اين دليلى است دندان‌شكن بر مسأله «امكان معاد».
اصولًا بهترين دليل بر امكان هر چيز وقوع آن است، ما كه اين همه پيدايش موجود زنده و جاندار را از موجودات بى‌جان مى‌بينيم، چگونه مى‌توانيم در قدرت مطلقه او، بر معاد ترديد به خود راه دهيم؟
اين يكى از دلائل متعدد معاد است كه قرآن مجيد در آيات مختلف، از