تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣
منزه شمردن خداوندى كه اينها را مسخر فرمان انسان ساخته، كشتىها را چنان آفريده كه بتواند سينه امواج را بشكافد و به سوى مقصد، حركت كند، و چهارپايان را رام و تسليم در برابر انسان قرار داده است.
«مُقْرِنِيْن» از ماده «اقْران»، به معنى قدرت و توانائى داشتن بر چيزى است، بعضى از ارباب لغت نيز گفتهاند: به معنى «ضبط كردن» و نگهدارى چيزى مىباشد، و در اصل به معنى قرين چيزى واقع شدن بوده، كه لازمه آن توانائى بر نگهدارى و ضبط آن است. «١»
بنابراين جمله «وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» مفهومش اين است كه اگر لطف پروردگار و مواهب او نبود، ما هرگز توانائى بر ضبط و نگهدارى اين مركبها نداشتيم، بادهاى مخالف، كشتىها را دائماً واژگون مىساخت، و ما را از رسيدن به ساحل نجات، باز مىداشت، و اين حيوانات نيرومند كه قدرت آنها به مراتب از انسان بيشتر است اگر روح تسليم بر آنها حاكم نمىشد، هرگز انسان نمىتوانست حتى نزديك آنها برود، به همين دليل گهگاه كه يكى از اين حيوانات، خشمگين شده، روح تسليم را از دست مىدهند مبدل به موجودات خطرناكى مىگردند كه چندين نفر قدرت مقابله با آنها را ندارد، در صورتى كه در حال عادى ممكن است دهها يا صدها رأس از آنها را به ريسمانى ببندند و دست بچهاى بسپارند تا «برد هر جا كه خاطر خواه او است».
گوئى خداوند با اين حالات استثنائى چهارپايان، مىخواهد نعمت حال عادى آنها را روشن سازد.
در آخرين آيه مورد بحث گفتار مؤمنان راستين را به هنگام سوار شدن بر