«بگو: به من خبر دهيد: اگر اين قرآن از سوى خدا باشد، و شما به آن كافر شويد، در حالى كه شاهدى از بنى‌اسرائيل بر آن شهادت دهد، و او ايمان بياورد و شما تكبر كنيد و تسليم نشويد، (چه كسى از شما گمراه‌تر خواهد بود؟!) مسلماً خداوند قوم ظالم را هدايت نمى‌كند» «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ بِهِ وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بنى‌اسرائيل عَلى‌ مِثْلِهِ فَآمَنَ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لايَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ». «١»

در اين كه اين شاهد بنى‌اسرائيل‌ى كه بوده است؟ كه بر حقانيت قرآن مجيد گواهى داده؟ در ميان مفسران گفتگو است.
بعضى گفته‌اند: منظور «موسى بن عمران» عليه السلام است كه در عصر خود، خبر از ظهور پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و نشانه‌هاى او داد.
ولى، اين احتمال با توجه به جمله فَآمَنَ وَ اسْتَكْبَرْتُمْ، كه نشان مى‌دهد اين شاهد بنى‌اسرائيل‌ى، به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ايمان آورده، در حالى كه مشركان استكبار كردند، سازگار نيست؛ زيرا ظاهر جمله نشان مى‌دهد كه اين شاهد در عصر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بوده، و به حضرتش ايمان آورده در حالى كه ديگران راه استكبار را پيش گرفتند.
بعضى ديگر گفته‌اند: اين مرد، يكى از علماى اهل كتاب بوده كه در «مكّه» مى‌زيسته، هر چند پيروان مذهب يهود و نصارى در «مكّه» كمتر بودند، ولى چنان نيست كه احدى از آنها در آنجا نبوده است.
با اين حال، معلوم نيست اين عالم بنى‌اسرائيل‌ى چه كسى بوده؟ و نامش چه بوده است؟
اين تفسير، با توجه به اين كه عالم معروفى از اهل كتاب در «مكّه» در عصر