٢- مؤثرترين راه نفوذ شيطان، هوى‌پرستى است
چرا كه تا پايگاهى در درون انسان وجود نداشته باشد شيطان قدرت بر وسوسه‌گرى ندارد، و پايگاه شيطان، چيزى جز هواپرستى نيست، همان چيزى كه خود شيطان به خاطر آن سقوط كرد، و از صف فرشتگان و مقام قرب الهى طرد شد.
٣- هواپرستى،
مهم‌ترين وسيله هدايت را كه درك صحيح حقايق است از انسان مى‌گيرد و پرده بر چشم و عقل آدمى مى‌افكند، چنان كه در آيات مورد بحث بعد از ذكر مسأله هواپرستى، صريحاً به اين موضوع اشاره شده است، آيات ديگر قرآن نيز گواه بر اين حقيقت است.
٤- هواپرستى انسان را تا مرحله مبارزه با خدا (نعوذ باللَّه) پيش مى‌برد،
همان گونه كه پيشواى هوى‌پرستان يعنى شيطان به چنين سرنوشت شومى گرفتار شد، و به حكمت خداوند در مسأله امر به سجده بر آدم، اعتراض نمود و آن را غير حكيمانه پنداشت!
٥- عواقب هواپرستى،
آن قدر شوم و دردناك است كه گاه يك لحظه هواپرستى، يك عمر پشيمانى به بار مى‌آورد، گاه يك لحظه هواپرستى محصول تمام عمر انسان و حسنات اعمال صالح او را، بر باد مى‌دهد.
لذا، در آيات قرآن و روايات اسلامى، روى اين امر تأكيد و هشدار داده شده است.
در حديث معروف پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است: انَّ اخْوَفَ ما اخافَ عَلى‌ امَّتِي الهَوى‌ وَ طُولُ الامَلِ، امَّا الْهَوى‌ فَانَّهُ يَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ، وَ امَّا طُولُ الامَلِ فَيُنْسِى الآخِرَةَ!: «خطرناك‌ترين چيزى كه بر امتم از آن مى‌ترسم، هواپرستى و آرزوهاى دراز است؛ چرا كه هواپرستى انسان را از حق بازمى‌دارد و آرزوى دراز آخرت را