منطقى سابق را به اين وسيله تكميل كند، روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده مى‌فرمايد: «به مؤمنان بگو كسانى را كه اميد به ايام اللَّه (روز رستاخيز) ندارند مورد عفو قرار دهند، و نسبت به آنها سخت نگيرند» «قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لايَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ».
ممكن است آنها بر اثر دور بودن از مبادى ايمان و تربيت الهى، برخوردهاى خشن و نامطلوب، و تعبيرات زشت و زننده‌اى داشته باشند، شما بايد با بزرگوارى و سعه صدر، با اين گونه اشخاص برخورد كنيد، مبادا بر لجاجت خود بيفزايند، و فاصله آنها از حق بيشتر شود، اين حسن خلق، و گذشت و سعه صدر، هم از فشار آنها مى‌كاهد، و هم ممكن است عاملى براى جذب آنان به ايمان گردد.
نظير اين دستور كراراً در آيات قرآن آمده است، مانند: فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ: «پس از آنان روى برگردان و بگو: سلام بر شما، اما بزودى خواهند دانست»! «١»
اصولًا در برخورد با افراد نادان، سخت‌گيرى و اصرار بر مجازات، غالباً نتيجه مطلوبى ندارد، و بى‌اعتنائى و بزرگوارى در برابر آنها وسيله‌اى براى بيدار ساختن، و عاملى براى هدايت است.
البته، اين يك قاعده كلى نيست؛ زيرا انكار نمى‌توان كرد مواردى نيز پيش مى‌آيد كه چاره‌اى جز خشونت و مجازات نمى‌باشد، ولى اين در اقليت است.
نكته ديگر اين كه: همه روزها، روزهاى خدا است ولى در عين حال «ايام اللَّه» به ايام مخصوصى اطلاق شده است چرا كه نشانه اهميت و عظمت آن است.