درآيند» زيرا در آنجا بيشتر نظر روى تسخير درياها است، لذا در پايان مى‌افزايد:
وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهار «و نهرها را (نيز) مسخّر شما ساخت»، اما در اينجا نظر به تسخير كشتى‌هاست، و به هر حال، هر دو به فرمان خدا مسخّر انسانند و در خدمت او.
هدف از اين تسخير آن است كه «ابتغاء فضل الهى» كنيد كه معمولًا اين تعبير در مورد تجارت و فعاليت‌هاى اقتصادى مى‌آيد، و البته نقل و انتقال مسافرين و جا به جا شدن آنها نيز، در آن نهفته است.
و هدف از اين بهره‌گيرى از فضل الهى، تحريك حس شكرگزارى انسان‌ها است، تا عواطف آنها براى شكر منعم بسيج شود، و به دنبال آن در مسير «معرفة اللَّه» قرار گيرند.
واژه «فُلك» (كشتى) چنان كه قبلًا هم گفته‌ايم، هم به معنى مفرد و هم جمع استعمال مى‌شود.
شرح بيشتر درباره تسخير درياها، و كشتى‌ها، و منافع و بركات آنها را ذيل آيه ١٤ سوره «نحل» مطالعه فرمائيد. «١»
***
بعد از بيان نعمت كشتى‌ها كه تماس نزديكى با زندگى روزمره انسان‌ها دارد، به مسأله تسخير ساير موجودات به طور كلى پرداخته، مى‌گويد: «آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، همه را از ناحيه خودش مسخر شما ساخت» «وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِى السَّماواتِ وَ ما فِى الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ».
آنقدر به شما شخصيت و ارزش و عظمت داد كه تمام موجودات عالم هستى را مسخّر و در مسير منافع شما قرار داد، آفتاب و ماه، باد و باران، كوه‌ها