گاه در عواطف آنها چنگ زده مى‌گويد: «خداوند همان كسى است كه دريا را براى شما مسخر كرد، تا كشتى‌ها به فرمانش در آن حركت كنند، و بتوانيد از فضل او بهره گيريد، شايد شكر نعمتهايش را به جا آوريد» «اللَّهُ الَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِىَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ».
چه كسى در ماده اصلى كشتى‌ها اين خاصيت را آفريده كه در آب فرو نمى‌رود؟ و چه كسى آب را بستر نرمى براى حركت آنها قرار داده، كه به راحتى در آن پيش مى‌رود؟ و چه كسى به نيروى «باد» فرمان داده كه به صورت منظم بر صفحه اقيانوس‌ها بوزد، و كشتى‌ها را به حركت درآورد؟ (يا اين كه نيروى بخار را جانشين باد سازد، و اين مركب‌هاى عظيم را با سرعت زياد به جريان اندازد)؟.
مى‌دانيم بزرگ‌ترين و مهم‌ترين وسيله نقليه انسان در گذشته و امروز، كشتى‌هاى كوچك و بزرگ و غول‌پيكر بوده است، كه در طول سال، ميليون‌ها انسان و بيش از آن اموال تجارتى را از دورترين نقاط جهان، به مناطق مختلف مى‌برد، و گاه به اندازه يك شهر كوچك وسعت، و ساكن دارد، و وسائل و اموال در آن است!.
راستى، اگر اين نيروهاى سه‌گانه نبودند، چگونه انسان مى‌توانست با مركب‌هاى ساده معمولى، مشكلات حمل و نقل خود را حل كند؟ هر چند مركب‌هاى ساده نيز از نعمت‌هاى او است، و در جاى خود كارساز!
جالب اين كه در آيه ٣٢ سوره «ابراهيم» مى‌فرمايد: وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِىَ فِى الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ: «و كشتى‌ها را مسخّر شما گردانيد، تا بر صفحه دريا به فرمان او حركت كنند».
اما در اينجا مى‌گويد: «دريا را مسخّر شما كرد، تا كشتى‌ها در آن به حركت