تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩
٧ وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ٨ يَسْمَعُ آياتِ اللَّهِ تُتْلى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْيَسْمَعْها فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ٩ وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً اتَّخَذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
١٠ مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ وَ لايُغْنِي عَنْهُمْ ما كَسَبُوا شَيْئاً وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
ترجمه:
٧- واى بر هر دروغگوى گنهكار.
٨- كه آيات خدا را مىشنود كه بر او تلاوت مىشود، اما از روى تكبّر مخالفت مىكند؛ گوئى آن را هيچ نشنيده است؛ او را به عذاب دردناك بشارت ده!
٩- و هر گاه از بعضى آيات ما آگاه شود، آن را به باد استهزاء مىگيرد؛ براى آنان عذاب خواركنندهاى است!
١٠- و پشت سرشان دوزخ است؛ و هرگز آنچه را به دست آوردهاند آنها را (از عذاب الهى) رهائى نمىبخشد، و نه اوليائى كه غير از خدا براى خود برگزيدند، و عذاب بزرگى براى آنهاست!
تفسير:
واى بر دروغگوى گنهكار!
آيات گذشته نشان مىداد گروهى هستند كه سخنان الهى با انواع دلائل